Waarschuwing: Lang lulverhaal op komst!

Onlangs had ik twee sollicitaties binnen één week die beide zéér verschillend verliepen. Niet alleen heeft dat mij mijn zegen, waar ik zometeen meer over vertel, gekost. Het heeft me ook het een en ander geleerd.

Tot voor kort had ik altijd een zegen, ik noemde het altijd een positieve vloek (omdat ik niet op een term kon komen met dezelfde lading), tegenwoordig noem ik het een zegen. Het is eigenlijk best ironisch dat ik nu pas de juiste benaming ervoor heb gevonden, juist nu ik hem ben kwijtgeraakt. De zegen was eigenlijk heel simpel; als ik werd uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek dan werd ik ook altijd aangenomen. Het fijne van die zegen was dat ik er enkel voor diende te zorgen dat ik in mijn sollicitatiebrief en cv zó aantrekkelijk mogelijk moest maken, dan had ik het meeste werk al gedaan. Als ik dan was uitgenodigd dan kon ik mijzelf makkelijk verkopen en werd ik (op wat bijzondere uitzonderingen na) aangenomen. Deze zegen was een feit tot ongeveer een week geleden.

Toen werd ik uitgenodigd om te solliciteren bij een recruitment-bedrijf voor de functie van Corporate Recruiter ICT. Laten we het bedrijf voor het gemak Jim Book noemen. Ik kan met recht zeggen dat ik nog nooit zó uit vorm ben geweest en dat dit werkelijk waar de slechtste sollicitatie was die ik ooit heb gehad, ik zal jullie vertellen waarom.
meer…